Αρχίζοντας την πορεία προς το Πάσχα

Αρχίζοντας την πορεία προς το Πάσχα

π. Ανδρέα Αγαθοκλέους

Κάθε φορά που βρισκόμαστε, ως μέλη της Εκκλησίας, σ’ αυτή την κοινή πορεία, που η περίοδος του Τριωδίου και πιο συγκεκριμένα η Μεγάλη Σαρακοστή μας καλεί, μου φαίνεται πως μας περιμένει δυσκολία μεγάλη. Η νηστεία και οι ακολουθίες φαντάζουν εμπόδια, που οι δυνάμεις μας δεν θα αντέξουν.

Όμως γρήγορα ανακαλύπτουμε πως πίσω από τον πειρασμό αυτό ξεπροβάλλει μια γλυκύτητα, μια βαθειά ανάπαυση. Νιώθουμε πως η πορεία αυτή προχωρά πιο εύκολα απ’ ό,τι περιμέναμε και πως την απολαμβάνουμε. Γιατί, τόσο η νηστεία όσο και οι πολλές ακολουθίες, δεν γίνονται βάρη αλλά δυνατότητες που ευκολύνουν την πορεία και τη χαροποιούν.

Ό,τι και να πει κανείς για θέματα εμπειρικά, δεν θα καταφέρει να εξηγήσει τελείως, αν ο άλλος δεν τα ζήσει. Το «γεύσασθε και ίδετε» της Αγίας Γραφής είναι αλήθεια! Έτσι και η Σαρακοστή ως πορεία, κατανοείται, όταν νηστέψουμε κι όταν συμμετέχουμε, ανάλογα με τις συνθήκες που ζει ο καθένας, στα Μεγάλα Απόδειπνα, στις Προηγιασμένες, στους Χαιρετισμούς, στις Λειτουργίες. Τότε συν-πορευόμαστε με τους άλλους και η συν-πόρευση προκαλεί δύναμη, χαρά, αίσθηση κοινής πνευματικής ζωής που είναι Βασιλεία Θεού.

Ασφαλώς η κάθε πορεία έχει τις δυσκολίες και τους πειρασμούς της. Γι’ αυτό χρειάζεται η γνώση και η πείρα όσων τη βάδισαν. Οι Άγιοι Πατέρες και όσοι χριστιανοί έζησαν με συνέπεια τη Μ. Σαρακοστή μας προειδοποιούν ότι ο διάβολος πολεμά ύπουλα και με μαεστρία αυτούς που προσπαθούν να νηστέψουν, ν’ αγωνιστούν, να πορευτούν «το στάδιο των αρετών». Η επιμονή όμως, η υπακοή και η ταπείνωση, μαζί με την καρδιακή προσευχή, θα συνθλίψουν τις παγίδες του και τότε θα φτάσουμε με χαρά στην ολόφωτη νύκτα του Πάσχα.

Είναι αλήθεια ότι οι συνθήκες ζωής μας σήμερα δεν βοηθούν στην ηρεμία, στη σιωπή, στην αυτοσυγκέντρωση. Κάτι που στο παρελθόν ήταν δεδομένο, σήμερα θα πρέπει να το παλεύεις για να το έχεις. Ίσως είναι απαραίτητο να συνειδητοποιήσουμε πως η άσκηση της εποχής μας συνίσταται στην προσπάθεια να μαζέψουμε το νου που διασκορπίζεται σε πολλές υποθέσεις· να σιωπήσουμε από τις περιττές και άσκοπες κουβέντες στα τηλέφωνα και στις συναντήσεις· να μελετήσουμε την Αγία Γραφή και τα συγγράμματα των Πατέρων – που τα βρίσκουμε εύκολα – φιλοσοφώντας κάποιες φορές τα γραφόμενα.

Η Εκκλησία δεν ζητά να κάνουμε τα ακατόρθωτο. Ζητά να γίνει αυτό που μπορεί ο καθένας, καταθέτοντας έτσι τη θέληση και την επιθυμία του να ζήσει τη ζωή του Χριστού. Οι όποιοι πειρασμοί θα φύγουν όπως τα σύννεφα που κρύβουν τον ήλιο. Σημασία έχει ο ήλιος. Ας μην τονίζουμε τις όποιες δυσκολίες, μένοντας σ’ αυτές χωρίς να βαδίζουμε με θάρρος.

Στο τέλος της πορείας, όσο κουραστική και να είναι, βρίσκεται η εμπειρία της Αναστάσεως, που καμιά δυσκολία και κανένας πειρασμός δεν μπορεί να καλύψει τη χαρά της.

Ο Χριστός έφτασε στην Ανάσταση με αίμα και δάκρυ, με πόνο ψυχικό και σωματικό, μέσα από το Σταυρό και τον Τάφο. Η δική μας πορεία προς την Ανάστασή Του δεν έχει τις δυσκολίες Του. Ας πορευτούμε λοιπόν με μετάνοια, σταδιακά και σταθερά, μαζί με τους αδελφούς μας, την πορεία της Μ. Σαρακοστής για να φτάσουμε στην «εορτή των εορτών», στο Πάσχα του Κυρίου και το δικό μας.

http://isagiastriados.com

Προσευχή και Ησυχία

Προσευχή και Ησυχία

Μητροπολίτη Ιλαρίωνα Αλφέγιεφ

Η εμπειρία της σιωπής είναι απαραίτητη σε κάθε άνθρωπο που θέλει να μάθει την ευχή. Δεν είναι υποχρεωτικό να φύγει στην έρημο ώστε να την αποκτήσει. Όμως είναι απαραίτητο να αφιερώσουμε κάποια λεπτά κατά τη διάρκεια κάθε μέρας, στα οποία να μπορούμε να αποσπαστούμε από όλες τις δουλειές, να μπούμε στο δωμάτιο και «αφού κλείσεις την πόρτα, προσευχήθου στον Πατέρα σου, ο Οποίος βλέπει τις κρυφές πράξεις». (Ματθ. 6:6). Ο συνήθης πειρασμός και η απάτη στη ζωή μας συνίσταται στο ότι είμαστε πάντα απασχολημένοι, πάντα βιαζόμαστε να προλάβουμε κάτι πολύ σημαντικό και μας φαίνεται ότι, αν ξοδέψουμε χρόνο στην προσευχή, ακριβώς αυτές τις πιο σημαντικές δουλειές δεν θα προλάβουμε να τις κάνουμε. Όμως είναι αποδεδειγμένο εκ πείρας ότι η μισή ή η μία ώρα που «ξοδεύουμε» στην προσευχή ποτέ δεν επηρεάζει την πορεία των συνηθισμένων εργασιών με τέτοιο καταστροφικό τρόπο, όπως μας φαίνεται όταν σκοπεύουμε να προσευχηθούμε. Αντίστροφα, η συνήθεια της προσευχής διδάσκει τον άνθρωπο να συγκεντρώνεται γρήγορα, τον απαλλάσσει από τη διάσπαση, πειθαρχεί τον νου και ως αποτέλεσμα σε τελευταία ανάλυση ο χρόνος κερδίζεται.

Όλες οι δυστυχίες των ανθρώπων προέρχονται από το ότι δεν μπορούν να παραμείνουν σε ησυχία στο προσωπικό τους δωμάτιο, έλεγε ο Πασκάλ. Η απουσία επιθυμίας μόνωσης και σιωπής είναι η ασθένεια του σύγχρονου ανθρώπου. Πολλοί ακόμη φοβούνται την ησυχία, φοβούνται τη μοναξιά και τον ελεύθερο χρόνο γιατί δεν έχουν με τι να γεμίσουν το κενό: τους χρειάζονται λόγια, εντυπώσεις, τους χρειάζεται να είναι απασχολημένοι και να βιάζονται πάντα ώστε να δημιουργείται η αυταπάτη της θυελλώδους και γεμάτης ζωής. Όμως η ζωή με τον Θεό αρχίζει, αφού τα λόγια και οι λογισμοί σωπαίνουν, αφού τα επίγεια έργα πάνε σε δεύτερη μοίρα και στην ψυχή του ανθρώπου ελευθερωθεί μέρος, το οποίο μπορεί να αναπληρώσει ο Θεός.

Οι άγιοι Πατέρες συχνά γράφουν ότι η ευχή που γεννιέται από τη σιωπή πρέπει να είναι απλή και όχι φλύαρη. Η κατάσταση του προσευχόμενου παραβάλλεται με την κατάσταση του παιδιού που μιλά με τον πατέρα του: «Μην επιτηδεύεσαι τα λόγια της προσευχής σου. Διότι πολλές φορές τα απλά και ανεπιτήδευτα ψελλίσματα των μικρών παιδιών ευχαρίστησαν και ικανοποίησαν τον ουράνιο Πατέρα τους. Μη ζητείς να λες πολλά στην προσευχή σου, για να διασκορπιστεί ο νους σου, αναζητώντας λόγια. Ένας λόγος του τελώνη εξιλέωσε τον Θεό και ένας λόγος πίστεως έσωσε τον ληστή. Η πολυλογία στην προσευχή πολλές φορές δημιούργησε στον νου φαντασίες και διάχυση, ενώ αντιθέτως η μονολογία συγκεντρώνει τον νου» (Ιωάννης της Κλίμακος). Η παιδική πίστη πρέπει να συνδυάζεται με αίσθημα βαθιάς ταπείνωσης: περπάτα με απλότητα την οδό της ζωής σου και μή γίνεσαι σοφός ενώπιον του Θεού. καθότι τη μεν απλότητα ακολουθεί η πίστη, τη δε λεπτότητα της γνώσεως και την αναστροφή των λογισμών σου ακολουθεί η υψηλοφροσύνη, διά της οποία; βρίσκεται μακριά από τον Θεό. Όταν παρασταθείς σε προσευχή ενώπιον του Θεού, τόσο οφείλεις να ταπεινώνεις τον εαυτό σου διά του λογισμού σου, ώστε να θεωρείς τον εαυτό σου μυρμήγκι, ως ερπετό της γης, ως βδέλλα και ως παιδί που τραυλίζει και μην πεις μπροστά του κάτι με λεπτή γνώση αλλά πλησίασε Τον με φρόνημα μικρού παιδιού και στάσου ενώπιον Του έτσι, ώστε να αξιωθείς της πατρικής εκείνης προνοίας την οποία δείχνουν οι πατέρες στα πολύ μικρά παιδιά τους» (Ισαάκ οΣύρος). Η προσευχή, η σιωπή, η ταπείνωση και η μετάνοια κατά τον όσιο Ισαάκ είναι συνδεδεμένες άρρηκτα: «Όποιος αγαπά την διά της προσεχής συνομιλία με το Χριστό, αυτός αγαπά τη μοναξιά, όποιος όμως αγαπά να βρίσκεται μαζι με πολλούς ανθρώπους, αυτός είναι φίλος αυτού του κόσμου. Εάν αγαπάς τη μετάνοια αγάπησε και την ησυχία».

http://isagiastriados.com/2012-02-29-11-12-55.html

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΙΕΡΩΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ 2015

ΕΝΟΡΙΑ ΑΓΙΟΥ ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ ΣΑΡΟΚΚΟΥ

ΩΡΟΛΟΓΙΟΝ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΙΕΡΩΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ

ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ

2015

ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ	ΕΝΑΡΞΙΣ
ΟΡΘΡΟΣ ΚΑΙ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ	ΠΡΩΙ                          7.45
Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΣΑΒΒΑΤΟΥ	ΠΡΩΙ                          8.15
ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΣΑΒΒΑΤΟΥ	ΑΠΟΓΕΥΜΑ             5.30
ΚΥΡΙΑΚΗ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΚΑΤΑΝΥΚΤΙΚΟΣ	ΑΠΟΓΕΥΜΑ              6.00
ΜΕΓΑ ΑΠΟΔΕΙΠΝΟ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ	ΑΠΟΓΕΥΜΑ             6.00
ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ	ΑΠΟΓΕΥΜΑ             6.30
ΑΚΑΘΙΣΤΟΣ ΥΜΝΟΣ	ΑΠΟΓΕΥΜΑ             6.30
ΜΕΓΑΣ ΚΑΝΩΝ	ΑΠΟΓΕΥΜΑ              6.30
ΠΡΟΗΓΙΑΣΜΕΝΗ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ (ΤΕΤΑΡΤΗ-ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ)	ΠΡΩΙ                           8.00 ΑΠΟΓΕΥΜΑ                6.00

ΕΚ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ